selpimoq

fl. Keskin harakat qilmoq, siltamoq; silkitmoq.

Agar parovoz qattiq selpib toʻxtamaganida, bobo yana ancha uxlar edi. — Yo. Shukurov, Bobo Toshkentda

Sulaymon aka usta Bahromni selpib qichqirdi: — Qoʻyvoring! Qoʻyvoring, deyman. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Abuali ellikboshi, yuzboshilar koʻrsin, degandek gir aylanib, qilichini selpirdi. — Mirmuhsin, Meʼmor

julqıw, siltew, sermew, silkiw, silkitiw