секин-секин

рвш. 1. Айн. аста-секин.

Секин-секин юрмоқ. Секин-секин гапирмоқ. Секин-секин кўтарилмоқ.

Субҳ азони айтилиб, секин-секин тонг ёриб борди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

2. Тадрижий равишда, даража-бадаража, поғонама-поғона; оз-оздан.

Секин-секин унутмоқ.

Она ўлимига чидай олмаган каби кўринган Нури секин-секин тақдирга тан берган эди. — Газетадан

адв gradually

áste-áste

langsam