сеҳрли

сфт. 1. Сеҳрлаш, мўжиза яратиш хусусиятига эга, сеҳрловчи; сеҳрланган.

Сеҳрли таёқча

Шундай бўлгач, сеҳрли қалпоқчанинг ёрдамига муҳтожман. — Х. Тўхтабоев, Ширин қовунлар мамлакати

— Мен бир сеҳрли булоқ топдим, — деди йигит. — Эртаклар

2. кўчма Мафтун этувчи, мафтункор, фусункор, ўзига жалб этувчи.

[Гулнор] Бир ёз кечаси тўлин ойнинг сеҳрли нурида, мана шу тераклар остида Ёʻлчини кутмаганмиди? — Ойбек, Танланган асарлар