sehr

ot 1. Gʻayritabiiy kuchlar, sehrli afsun va duolar yordamida moʻjiza yaratuvchi harakat va duolar; afsun, jodu.

Devlar buni sezib, sehr bilan bitta tayoqni dutorga, qovun poʻchogʻini doiraga aylantirib, maftun qiluvchi kuy chalib, qoʻshiq ayta boshlabdilar. — Oltin beshik

Oʻgʻlingizning bu ishi bejiz emas: margʻilonlik sehr qildimi, jodu qildimi, haytovur, siz shu yoʻsinda yura bersangiz, erta-indin oʻgʻildan ajralasiz. — A. Qodiriy, Utgan kunlar

Deydilarki, sening koʻzlaring Afsungarmish, sehr etarmish. — R. Parfi, Koʻzlar

2. koʻchma Soʻz yoki xatti-harakatdan kelib chiqadigan maftunkorlik, fusunkorlik, joziba.

Kuy sehriga berilmoq.

Koʻp zahmat soʻngida anglab yetoldim Ustoz Alisherning buyuk sehrini. — E. Vohidov

Alimardon oʻz ovozining sehri butun toʻyxonani rom etganini sezib, zavq bilan ashula ayta boshladi. — Oʻ. Hoshimov, Bahor qaytmaydi