sayil
сайилsayil
ot 1. etn. Bahorda oʻtkaziladigan katta xalq sayr-tomoshalari, sayr-tomosha.
Ayni bahor kulgan chogʻ edi, Sayil joyi soʻlim bogʻ edi. — E. Vohidov
2. Umuman, katta va tantanali sayr-tomoshalar.
Xalq sayili. Navroʻz sayili. Lola sayili.
Xalq shoirlari dostonlarni turli yigʻinlar, toʻy va sayillarda ijro etganlar. — Gazetadan
3. Sayr-tomosha maqsadida aylanib (kezib) yurish; sayohat.
Sayil ham sayil, sargardon ham sayil. — Maqol
[Ziyodilla:] Sarsongarchiligi bormi, shu bahona Tarlon ikkovimiz shaharni sayil qilib kelyapmiz. — T. Murod, Ot kishnagan oqshom
- Sayil bogʻ Xalq sayillari oʻtkaziladigan katta bogʻ, park, sayilgoh.
- Qovun sayli Qovunxoʻrlik va sayr-tomosha maqsadida koʻpchilik boʻlib dalaga — qovun polizga chiqish. Muhiddinni bir tanishi qovun sayliga olib ketdi. — S. Zunnunova, Hikoyalar