савамоқ

фл. 1. айн. Саваламоқ.

2. Савағич билан саваб титмоқ, юмшатмоқ (пахта ёки жун ҳақида).

Пахта савамоқ.

Устахонага дам-бадам той пахта олиб ўтадиган аравакаш пахта саваб ўтирган қизларга тегишган бўлиб, ашуласини мавридидан бурун авжга кўтаради. — А. Мухтор, Опа-сингиллар

Хира ёмғир пардасидан тикилганда, қаричга келиб қолган яшил ғўза тупларини жала, худди савағичда юнг савагандай, қаттиқ савалаётганини кўриш мум-кин эди. — Ҳ. Назир, Сўнмас чақмоқлар