сатта

от 1. Фақат, нуқул.

Томошага жўнади сатта барваста қизлар. — Юсуф ва Аҳмад

— Бу унга ёʻргакда тегган касал экан-да. Қизларнинг сатта ўн гулидан бир гули очилмаганини топади-я, — деди Маҳмуда унга. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон

Бу энди қишлоқ эмас, сатти чордевор эди: томлари бузилган. — Ш. Холмирзаев, Сайланма

2. Ҳадеб, ҳамиша.

— Умарали сатта ўзини мастликка солиб, гапни чалғитади, — деди Ўрик домла. — С. Аҳмад, Чўл бургути