sarv

ot 1. bot. Janub mamlakatlarida oʻsadigan, ignabargli doim yashil tik daraxt.

Ikki chetiga sarvlar va shamshodlar ekilgan salqin xiyobonlarda hech kimsa koʻrinmasdi. — M. Mahmudov, Mangu kuy izlab

Oy kelib, sarv uzra qoʻndi, Boʻldi oyruxsor sarv. — E. Vohidov

Sarv turlaridan ihota oʻrmonlar, istirohat bogʻlari barpo etishda foydalaniladi. — OʻzME

2. koʻchma poet. Qaddi-qomati, basti kelishgan, xushqomat.

Jonga huzur, dilga farogʻat, Sarvim yaxshi, sunbulim yaxshi. — O. Yunus