sarmast

sft. 1. Andak kayfi boʻlgan, ozgina ichgan; shirakayf.

Sarmast odam.

Andak-andak meʼyorida boshlangan sharob hammani sarmast etib, gangir-gungurni avjiga mindira boshladi. — S. Karomatov, Bir tomchi qon

Malikul sharob mast-alast mayxoʻrlarni sira xushlamas edi, biroq bu yosh sayyohning sarmast qiliqlari samimiy va yoqimtoy edi. — O. Yoqubov, Koʻhna dunyo

2. poet. Mamnun, sarxush; masrur.

Yomgʻirli kun edi, atrof jim, sokit, Maʼyus koʻzlaringga boqardim sarmast. — A. Oripov, Ruhim

Ajab, ortiq sarmastman bugun, Koʻkragimga siqquday olam. — E. Vohidov

a tipsy, mildly (slightly) drunk