саркор

сфт. 1. тар. Маълум иш ёки соҳани бошқарган лавозимли киши; ёʻл-бошчи.

Солиқ йиғиш ишларини бошқариш бек томонидан тайинланадиган саркор қўлида бўлган. — Ф. Озодаев, Тошкент тарихидан очерклар

Бир кўрайин Гўрўғли саркорини, Кўрайин ёнида қирқ навкарини. — Равшан

2. Хива хонлигида: мудофаа истеҳкомлари ва қалъаларида ўцочар қурол-тўпни олиб чиқиш ишларига бошчилик қилган одам.

3. Умуман, раҳбар, ишбоши, бошлиқ.

Ухлаёлмас тунда бироқ Бош инженер Теша саркор. — Миртемир

Саркор олим ўз атрофига қобилиятли ёшларни жалб қилиб, машҳур илмий мактаб яратди. — Газетадан

н head, chief, boss, principal

н head, chief, boss, principal