sargardon

sft. 1. Bekorga ovorayi sarson boʻlib yurgan, oʻz yoʻlini topa olmagan, parokandalikda yurgan.

Sargardon boʻlmoq. Sargardon kezmoq.

Menga u qancha azob bergan, shu deb qancha yurtlarda yalang oyoq sargardon kezganman. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Bu judolik meni qildi sargardon, Sizdan duo tilar Hasandek polvon. — Hasanxon

Sheralixon sargardon boʻlib yetti yildan soʻng bir chet bozorga kelib oʻtirdi. — Erali va Sherali

2. etn. Qadimgi oʻzbek urf-odatlariga koʻra, ogʻir yotgan bemorning (irim bilan) boshidan aylantirib (oʻgirib) beriladigan sadaqa puli.

[Mastura:] Nega harom boʻlar ekan? Sargardonning puli emas bu, aylanay! Doʻppi tikib toʻplaganman, yaxshi yigit! — Hamza, Paranji sirlari