saranjom
саранжомsaranjom
sft. 1. Hamma ishni tartib bilan, joy-joyiga qoʻyib bajaradigan, tartiblilikni xush koʻradigan, uy-roʻzgʻorini, asbob-anjomini batartib tutadigan, sarishta.
Saranjom ayol. Saranjom xodim.
2. Hamma narsa tartibga solingan, joy-joyida, batartib; orasta, ozoda, sarishta.
Saranjom hovli.
Hamma narsa oʻz yerida, saranjom edi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha
- Saranjom(ini) olmoq Uy-roʻzgʻor yumushlarini tartibga solmoq; buyum va jihozlarni yigʻishtirib yoki joy-joyiga qoʻyib tinchimoq, xotirjam boʻlmoq.
- Saranjom topmoq 1. Yigʻishtirilmoq; tartibga kelmoq, joy-joyiga tushmoq. Hamma ishlar saranjom topgandan soʻng tantana bilan yoʻlga tushishdi. — Oybek, NavoiyOtasidan qolgan narsalar allaqachon saranjom topib ketdi.
- Saranjom qilmoq 1. Yigʻib-terib, joy-joyiga qoʻyib tartibga keltirmoq, saranjomlamoq. Qurbonboy uyni saranjom qilib boʻlgandan keyin hovlida ancha aylanib yurdi. — S. Ahmad, SaylanmaHisobchi shu yilning oʻzidayoq kolxozniki oʻnlab qoʻyini saranjom qilib yubordi. — Mushtum[Mastura Guljonga:] Matqosimboyni saranjom qilishibdi. — Hamza, Paranji sirlari;Bir barra qoʻzi bor edi, ota ho-zir shuni saranjom qilib kirdi. — N. Fozilov, Diydor