sano

ot 1. din. Xudoning, paygʻambarlarning shaʼniga aytilgan maqtov soʻzlar; madhiya, madh, hamd.

Otang bormi, enang bormi elingda? Xudoning sanosi bormi tilingda? — Ravshan

2. Umuman, maqtov, madhiya.

Zikri sano tilida, Tillo kamar belida. — Hasanxon

Gullar qoʻshigʻi Nargizning mislsiz husn-u jamolini, uning yoriga cheksiz sadoqatini sano etmoqda edi. — Sh. Rashidov, Asarlar

ot bot. Asosan tropik va subtropik oʻsimlik, koʻp yillik oʻt, buta va daraxtlarning umumiy nomi va uning tabobatda surgi dori sifatida qoʻllanadigan bargi.

Sanoning bargi tarkibida ichni yumshatuvchi antraglikozidlar bor. — OʻzME

maqtaw, gimn, maqtaw sózler