санчқи

от 1. Денгиз ҳайвонларини ов қилишда қўлланадиган махсус асбоб; найза.

Пирнафас ака қайиқ, тўр, чўлпи ва санчқи сотиб олди. — Ж. Шарипов, Хоразм

2. айн. Вилка.

Темиржон бир кўлида китоб, иккинчиси билан санчқида чучвара илиб ея бошлади. — Ж. Абдуллахонов, Орият

н эск. fork

shanishqı, vilka