salobatli

sft. 1. Ulugʻvor koʻrinishga eta boʻlgan, viqorli; savlatli, mahobatli.

Salobatli kishi. Salobatli bino.

Haqiqatan ham Gʻoyibning salobatli qiyofasi oldida Temirjon yosh boladay koʻrinardi. — J. Abdullaxonov, Oriyat

Ular Ahmadga qadrdon boʻlib ketgan salobatli va bahaybat argʻuvon daraxtiga yaqinlashdilar. — F. Musajonov, Himmat

2. Ogʻir, vazmin; oʻz vazminligi va sokinligi bilan taʼsir etuvchi; taʼsirchan.

Salobatli tun.

Shundan keyin uyda salobatli tinchlik choʻkdi. — A. Muxtor, Opa-singillar

Bosh muharrir oʻzining mayin, vazmin, shirali, salobatli ovozi bilan soʻz boshladi. — F. Musajonov, Himmat

Tashqarida bahor yomgʻiri salobatli shovullardi. — P. Qodirov, Uch ildiz