сакта

сфт. 1. эск. айн. Апоплексия.

Сакта касаллиги оғир касалликлардан бири ҳисобланади. — Фан ва турмуш

2. Шеърда вазннинг бузилиши, вазндаги етишмовчилик.

Ёқар эди Қудратга азал Полвон ёзган сактароқ ғазал. — М. Али, Боқий дунё

3. кўчма Ранжитадиган; хато; ёмон.

Аҳмад Сардорнинг қизи Бўтакўзойим Авазхонга Гўрўғлининг қули бўласан, деб бир нечта сакта сўзлар айтиб, унинг кўнглини қора қилибди. — Гулихиромон