сак

от с. т. Саг.

Мен сени жоҳил, шуҳратпараст бир сак деб юрсам, сен одам қонига ташна зулук экансан-ку, ҳароми! — С. Сиёев, Аваз

от одатда кўплик шаклда — саклар) (Илк кўчманчилик даврида Осиё даштларининг чорвадор аҳолиси.

Саклар асосан чорва ва зироат билан шуғулланганлар. — Мирмуҳсин, Илдизлар ва япроқлар

— Кетяпман, токи ҳеч қачон қул бўлмасин саклар, — деди қабиланинг йигитларига. — Х. Даврон, Тунги боғлар