сажда
sajdaсажда
от дин. Ибодатда ёки сиғинишда тиз чўккан ҳолда пешона ва қўл кафтларини ерга тегизиш.
Шайбонийхон жой-намоз устида саждага бош қўйиб, худога муножот қилар, кўзларига ёш олиб, Шарманда қилма, парвардигор, деб пичирларди. — П. Қодиров, Юлдузли тунлар
Бўта қайтиб от етаклаб чиққанда, қоровул чопонини ерга ёзиб, саждага бош қўйган эди. — С. Аҳмад, Ҳукм
- Сажда қилмоқ 1. Ибодатда бош қуймоқ; Севган одамингга дунёда тенги ёʻқ фариштадек сажда қиласан. — С. Кароматов, Олтин қумШу содиқ бевага саждалар қилинг, Шу содиқ бевага айланг эҳтиром. — А. Орипов;Шу билан бирга, раисга сажда қилувчи хушомадгўйлар ҳам озмунча эмас. — Ш. Рашидов, Бўрондан кучли