safo

ot 1. Begʻubor tozalik, musaffolik, soflik.

Inson tugʻilmoqda — yangi bir odam Koʻz ochdi tongotar safosi bilan. — J. Jabborov

Oʻzbek tuprogʻidan kelibman bu bor, Sengadir oshifta qalbim safosi. — A. Oripov, Yillar armoni

2. Xursandchilik kayfiyati, nashʼu namo; huzur, gasht.

Kayf-u safo qilmoq.

[Guli:] Gʻazalkim, soʻzlagay mehr-u vafodin. Gʻazalkim, soʻzlagay ishqdin, safodin. — Uygʻun va I. Sulton, Alisher Navoiy

Butun umrin kechirib kayf bilan, safo bilan, Ishi boʻlmagan ekan oʻtkinchi dunyo bilan. — E. Vohidov, Muhabbatnoma

3. Safo (erkaklar ismi).