saf
сафsaf
ot 1. Harbiylarning yoki umuman kishilarning va narsalarning maʼlum tartibda tizilishi, muntazam qatori.
Saf tortmoq. Bir safga tizilmoq.
Shov-shuv, gʻala-gʻovur birdan bosilib, hamma safga turdi. — O. Yoqubov, Izlayman
Dushman safi buzilib, har tomon toʻzib ketdi. — Nurali
Yoʻlning ikki chetida uzun mirzateraklar saf tortgan. — N. Aminov, Suvarak
2. koʻchma Biror jarayon, faoliyatning eng qizgʻin oʻrni.
Har bir vijdonli odam bu kurashning oldingi safida bormogʻi lozim. — Gazetadan
3. koʻchma Biror guruhga mansub kishilarning majmui, qatori.
Hozirgi dolzarb kunlar masʼuliyati har bir kishining oʻrni paxtazorda, terimchilar safida boʻlishini taqozo etmoqda. — Gazetadan
Minglab abituriyentlar talabalar safiga qoʻshilish uchun sinov imtihonlaridan oʻtishyapti. — Gazetadan
- Safga kirmoq 1. Biror muntazam tizilgan qatordan joy olmoq; Talabalar safiga kirmoq. Ilgʻorlar safiga kirmoq.
- Safga oʻtmoq
- Safdan chiqmoq 1. Muntazam qatordan oldinga chiqmoq. Safdan bir qadam olgʻa chiqmoq;Ergashevlar okopi yonida birdaniga uchta granata portladi. Ergashevning jangovar doʻstlari yaralanib, safdan chiqdi. — N. Safarov, Qahramonning tugʻilishi