сабрсизланмоқ

фл. Сабр қилмаслик, бетоқат, безовта бўла бошламоқ.

— Шошма, Нури, — сабрсизланиб шивирлади онаси. — Ойбек, Танланган асарлар

[Ориф ака] Она-бибининг йиғлашга шайланиб, учиб турган лабларига тикилганча жонсараклик билан сабрсизланарди. — А. Мухтор, Чинор

Кимдир сабрсизланиб, соатга қараса, кимдир асабий ҳолатда у ёқдан бу ёққа юриб турибди. — Газетадан