sabrli

sft. 1. Ogʻir-vazmin, bosiq, oʻzini tiya biladigan, qanoatli, chidamli, toʻzimli.

Sabrli odam,

Qurʼonning bir necha oyatlarida musulmonlarning sabrli boʻlishlariga daʼvat bor. — OʻzME

2. ayn. Qanoatli.

Onam diniy, dunyoviy kitoblarni oʻqigan, savodli, nihoyatda sabrli, mehr-u oqibatli ayol boʻlgan. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi