sabotsiz

sft. 1. Oʻz soʻzida, vaʼdasida qattiq, tura olmaydigan, irodasi boʻsh, aynamachi.

Olimjon baʼzi soʻzida sabotsiz ziyoli va ochiq fikrlarning hech biriga qoʻshilmas oʻz maslak va matonatini, yosh boʻlsa ham, qoʻldan bermas edi. — Hamza, Tanlangan asarlar

2. Qiyinchiliklarga chidamsiz, bardoshsiz.

Sabotsiz odam.

3. ayn. Quntsiz.