рутубат

от 1. Бирор нарсадаги намлик, захлик.

Ҳавонинг рутубати.

Ҳафталаб ёққан ёмғир борлиқни намиқтириб, рутубатга чулғади. — М. Маҳмудов, Мангу куй излаб

Дарахтлар куртак отиб, анча бўртиб қолган бўлса-да, ҳаво рутубатга чулғанган. — С. Кароматов, Олтин қум

Шаббода овулга оралаб ўтди, Сўнгги рутубатни боғлардан қувиб. — А. Мухтор

2. кўчма Ғам, мусибат.

Рутубатдан юз берган дунё, Дунё янги дунёни чорлар. — У. Қўчқор, Ҳаяжонга кўмилган дунё

Дегилки, борини айтмоқдин ожиз, Рутубат тушмагай бахтига ҳаргиз. — Т. Тўла, Асарлар

н damp, dampness, moistness, moisture, humidity

1. ıģal, ızģar, hól, lám

2. авıс. qayģı, uwayım