rukn

ot 1. 1 Ustun, kolonna.

2. koʻchma Asos, tayanch.

Yusufbek hoji yuqorida oʻtgan gaplarni quruq va asossiz soʻzlamagan, balki shu turmushning rukn va asosini bir daraja aytib oʻtgan, Otabek esa buni shu muhitning bir oʻgʻli boʻlib eshitgan edi. — A. Qodiriy, Oʻtgan kunlar

Tasavvufning saxovat, shijoat, sadoqat, muruvvat, himmat, mardlik, insof, hayo ruknlarini oʻzida mujassam etgan Alisher Navoiyning oʻzi ham tom maʼnodagi komil inson edi. — OʻTA

3. ad. Aruzda qisqa va choʻziq, oʻta choʻziq boʻgʻinlarning misralarda muayyan tartibda guruhlanib takrorlanishi.

4. Gazeta, jurnallardagi mazmunan yaqin turkum maqolalarning sarlavhasi.

Savdogar gazetasi oʻz sahifalarini bundan-da boyitishni, turli-tuman yangi ruknlar ostida materiallar berib borishni oʻz yillik rejasiga kiritdi. — Gazetadan

Qilmish-qidirmish, Turmush chorrahalarida ruknlari ostida berilayotgan maqolalarni oʻqigan har bir inson yaxshilikka, ezgulikka intiladi. — Gazetadan

ot Islomda eng muhim, har bir moʻmin-musulmon uchun farz sanalgan beshta vazifaning har biri: kalimayi shahodat, namoz, zakot, roʻza va haj ibodati.