руҳсиз

сфт. 1. Руҳи паст, жонли тус олмаган, шавқ-завқсиз.

Руҳсиз тўй. Руҳсиз ҳаёт.

Мажлис очилмаган, очилса ҳам руҳсизроқ. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Уста Сирожиддин Навони, дарҳақиқат, руҳсиз, ёмон чалди. — Мирмуҳсин, Созанда

Абдураҳмон бир неча ойлар ниҳоятда руҳсиз, кайфсиз ва дарсига ҳам ҳафсаласиз давом этиб юрди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Бўш, ланж, кайфияциз.

Ўзининг руҳсиз товуши билан Ойша буви ҳам гапга аралашди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Тонгда руҳсиз кўз очаман, Қовурилар танда жон. Онажоним, бундай қилма, Бундай қилма, онажон. — А. Орипов, Йиллар армони

а 1. lifeless, inanimate, dead

2. cheerless, joyless, mirthless (about person)

1. ruwxı túsińki, jansız, zawıqsız

2. keypiyatsız