руҳоний

сфт. Дин пешвоси, дин ёʻлида, диний лавозимда хизмат қилувчи, уни тарғиб этувчи диний киши; диндор.

Эрта билан Султон Абусаид мирзо Бухоронинг руҳоний ва номдор кишиларини чорлаб, улар билан қисқа мулоқотда бўлди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Зоҳир шайх, оғасидек руҳоний бўлгани билан, оғаси каби арзимаган нарсага ловуллаб кетадиган тажанг, жаҳлдор эмас, кўнгилчан, раҳмдил киши эди. — С. Сиёев, Аваз