ruhlanmoq

fl. Ruhiy koʻtarinkilik kasb etmoq; ilhomlanmoq, ragʻbatlanmoq.

Boyqaroning zafar gʻururi bilan ruhlangan yigitlari dushmanni yanchib, dahshatli suron bilan uni taʼqib etdilar. — Oybek, Navoiy

[Elmurod] Gulsumning har bir soʻzni jon-u dili bilan tinglashidan ruhlandi. — P. Tursun, Oʻqituvchi