руҳланмоқ

фл. Руҳий кўтаринкилик касб этмоқ; илҳомланмоқ, рағбатланмоқ.

Бойқаронинг зафар ғурури билан руҳланган йигитлари душманни янчиб, даҳшатли сурон билан уни таъқиб этдилар. — Ойбек, Навоий

[Элмурод] Гулсумнинг ҳар бир сўзни жон-у дили билан тинглашидан руҳланди. — П. Турсун, Ўқитувчи