ruhiy
руҳийruhiy
sft. 1. Kishining ruhiga, ruhiy kayfiyatiga, ichki kechinmalariga oid, ular bilan bogʻliq boʻlgan.
Ruhiy holat. Ruhiy koʻtarinkilik. Ruhiy ezilish.
Muttasil ruhiy azob chekkan odam hamisha yangi zarbalarga chogʻlanib turadi. — S. Ahmad, Ufq
Hafiza noumid uyga keldi. U soʻniq, kayfi past edi. Baʼzi qizlarga oʻxshab ichki ruhiy holatini yashira olmas — xafaligi darrov bilinib qolardi. — Mirmuhsin, Umid
2. ayn. Maʼnaviy 1.
Ruhiy oziq.
Allalarda onaning ruhiy dunyosi, farzandga boʻlgan muhabbati, orzu-oʻylari aks etadi. — Saodat
Unda atrofimizda boʻlayotgan ekologiya halokati emas, balki ruhiy olamning halokati aks ettirilgan. — Mushtum
[Sunnatillo maxsum Shukrulloga:] Sen ularga ruhiy oziq berasan, men moddiy tomondan suyayman. — Shukrullo, Javohirlar sandigʻi
- Ruhiy yengillik (yoki tetiklik) Kayfiyati yaxshilik, dimogʻi (kayfi) chogʻlik, xursandlik. Kasaldan turgan har qanday odamda boʻladigan allanechuk bir ruhiy yengillik uning ham qalbiga quvonch toʻldirdi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq solKechagi baxtiyor damlarini eslashning oʻziyoq Yodgorga baland bir ruhiy tetiklik bergan edi. — Oʻ. Hoshimov, Qalbingga quloq sol
- Ruhiy kasalliklar Bosh miya faoliyatining buzilishidan kelib chiqadigan, ruhiy faoliyatning funksional oʻzgarishidan to uning butunlay buzilishigacha boʻlgan holatlarda namoyon boʻluvchi kasalliklar.