руҳан

1. Руҳий жиҳатдан; руҳий.

Руҳан эзилди, бутун вужуди билан унсиз йиғлади. — Т. Ашуров, Оқ от

Хавотир ва ҳаяжондан руҳан қаттиқ чарчаган Адолатнинг кўзи илинди. — С. Зуннунова, Олов

Одам табиатга яқинлашиб, уни теран ҳис қилгани сари, ўзини руҳан бардам сезади. — Газетадан

2. Хаёлан, фикран.

[Ёʻлчи] Кўкракдан оққан қонга беланиб ёца ҳам, у фикран, руҳан жангда — курашда эди. — Ойбек, Танланган асарлар

1. Руҳий жиҳатдан.RUHEN

2. Хаёлан, фикран

адв morally

ruwxıy jaqtan.

русчадуховно, душевноинглизчаspiritually, heartfullyфрансузчаmentalement, spirituellement, psychologiquementарабчаرُوحَانِيًّا, مَعْنَوِيًّا, نَفْسِيًّا, عَقْلِيًّا