розилик
rozilikрозилик
от 1. Мамнунлик, хурсандлик.
Ёʻлчи унинг ҳар бир сўзида, овозида, кулгисида қувонч ҳам тақдирдан розилик сезди. — Ойбек, Танланган асарлар
Енгил таъзим билан [Навоий подшоҳга] ўз розилигини билдириб, табассум қилди-да, секингина деди — Ойбек, Навоий
2. Унаганлик, кўнганлик ҳақидаги тасдиқ жавоби.
Розилигини олмоқ.
Собир, то кампирнинг розилигини олишгунча, тўй қилишга жазм қилмади. — Р. Файзий, Чўлга баҳор келди
Қиз томон, гарчанд тўйни бир йил кейин қилиш шарти билан бўлса ҳам, розилик берибди. — О. Ёқубов, Эр бошига иш тушса
- Розилик тиламоқ (ёки сўрамоқ) Бир-биридан қилмишларини кечиришни сўраб видолашмоқ, розилашмоқ.