roz

ot 1. Maxfiy tutilgan narsa; sir.

Hali qalbi roz aytmagan, soʻz bermagan hech kimga. — R. Bekniyoz, Toʻtiyo

2. Dildagi orzu, tilak, dard.

Bulbul gullarga etib roz, Navoiy nazmiga koʻp asir. — T. Toʻla, Asarlar

Koʻnglida olov, soʻroq, gina picha noz ham bor: yangi xoʻjalik yordam kerak degan roz ham bor. — E. Oxunova, Men tongni uygʻotdim