ройиш

от 1. 1 Майл, мойиллик, раъй.

Кечгача, Элмуроднинг ройишига қарамай, унга уч-тўрт телефон қоқди. — Шуҳрат, Шинелли йиллар

Розиқжон илгариги авжи ёʻқ, менга унча ройиши бўлмай, қўл учида кўришди. — И. Ўктамов, Ҳикоялар

2. сфт. Сўзга кирадиган; мўмин, мўминтой.

Ройиш бола.

Боланинг уволи туцин ўша сариқ Потмани. Битта боланинг тирноғига зор одамлар бор. Бу хотин шундоқ ройиш болани оч ташлаб қўйибди. Эшикдан киришиданоқ пайқовдим — Мирмуҳсин, Умид

1. q. ra’y

2. juwas, gápke kiretuģın, aytqandı tıńlaytuģın