рўмол

от 1. Аёллар бошига ўрайдиган, одатда, тўртбурчак шаклдаги мато.

Дока рўмол. Шоҳи рўмол. Эр-хотиннинг уриши, дока рўмолнинг қуриши. — Мақол

Хотин бошидаги жун рўмолини олдида, бир-икки қоқиб, яна ўради. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

[Анвар:] Жавоб айтиб кет, Раъно! — Ҳа, шундай! — деди Раъно гул ёнида рўмолини тўғрилаб, — Энди сизнинг олдингизга чиқмайман. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

2. Умуман, шундай мато, парча.

Унинг [Тошматнинг] боши дока билан ўралган, чап қўли рўмол билан елкасига осиб қўйилган эди. — Ҳ. Ғулом, Машъал