роҳатижон

сфт. 1. Шиннига муз қириб солиб тайёрланадиган музқаймоқсимон овқат.

Роҳатижон халқ табобатида дизентерия касаллигига қарши дори сифатида ҳам қўлланган. — Газетадан

2. сфт. Жонга роҳат бахш этадиган, жонга роҳат бағишлайдиган.

У [Нигора] ипакдай майин, шишадек тиниқ, роҳатижон илиқ булоқ сувини қучоқлар, оппоқ тўшига босиб яйрар. — С. Анорбоев, Оқсой

Ғулом аканинг кабинети узун коридордан иборат эди. Шу оддийгина хона бош инженер ёрдамчиси учун роҳатижон макон эди: ҳам иссиқ, ҳам озода. — Ж. Абдуллахонов, Тўфон