роҳат
rohatроҳат
от 1. Эстетик завқ ёки ором берадиган нарсалардан олинадиган лаззат, ҳузур, гашт.
Севгисин айтмаслик — қизлар одати, Ноз-у карашмаси — йигит роҳати. — М. Алавия
Кундузлари иссиқдан беҳол бўлган одамлар кечадан роҳат кутадилар. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча.
2. Ҳузур-ҳаловат, фароғат, тинч ва фа-ровон ҳаёт.
Роҳатда яшамоқ. Меҳнат, меҳнатнинг таги — роҳат. — Мақол
Меҳнациз роҳат ёʻқ. — Мақол
Энди сенлар омон бўлинглар. Дунёнинг роҳатини сенлар кўринглар. — Ойдин, Олтин узукка олмос кўз
[Пулдорларнинг] Қорнилари тўқ. Бола-чақалари роҳатда, уйларида қази-қарта қайнайди. — Ойбек, Танланган асарлар
3. Роҳат (хотин-қизлар исми).
- Роҳат олмоқ (ёки топмоқ, қилмоқ) Лаззатланмоқ, ҳузур қилмоқ. Куч, роҳат олар эдим, Ипак сочларинг силаб. — ҒайратийАваз ҳар вақт Собир акалар сингари ҳунарманд меҳнаткашлар гурунгидан роҳат топади. — Ж. Шарипов, ХоразмЎтирганлар ажойиб овоз билан айтилган лирик ашулани роҳат қилиб тинглайдилар. — Т. Обидов, Юсуфжон қизиқ