rizq

ot 1. Hayot uchun zarur oziq, ozuqa, qut, nasiba, ovqat.

Qunt bilan oʻrgan hunar, Hunardan rizqing unar. — Maqol

Meh-mon kelar eshikdan, Rizqi kelar teshikdan. — Maqol

Har bir odam dunyoga kelar ekan, oʻz rizqi bilan tugʻiladi, degan gap bor. — Yoshlik

Rizqi ona yerga sepilgan xalqim, Ushoq chigitni ham etmay deb uvol, Million egatlarga egilgan xalqim. — A. Oripov

2. koʻchma Biror ish, harakat va shu kabilar uchun asos boʻlgan narsa; ozuqa, oziq.

Qudrat yalmogʻiz qashshoqlikning zaharli tomirlari oʻz [uning] rizqini qayerdan va qanday olishini yaxshi bilib oldi. — M. Ismoiliy, Fargʻona tong otguncha

Otlar dashtlarda qoʻylarga qaraganda koʻproq chidamli boʻladi, oʻz rizqini bemalol topib yeydi. — Gazetadan

Don — insonning, somon — chorva mollarining rizqi. — Gazetadan

Bu oʻrik mehnatsevar dehqonning mehri va muhabbatidan rizq olib oʻsardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

3. din. Qurʼoni karim, Islom diniga koʻra, xudo har bir kishi, jonivor uchun atagan, oʻlchab, belgilab qoʻygan nasiba, ulush.

Karvon koʻp, rizqi boʻlak. — Maqol

Olloh yoʻlida hijrat qilgan, soʻngra qatl qilingan yoki vafot topgan zotlarni, albatta, Olloh goʻzal rizq bilan ruhlantirar. — Gazetadan

Sen bilan mening tan-jonimiz sogʻ boʻlsa, bu joʻjalarning rizqini xudo beradi — K. Yashin, Hamza

[Zebi:] Yigit moli yerda, har kimni xudoyi taolo oʻz rizqi bilan yaratadi, oʻgʻlim. — U. Ismoilov, Saylanma

Ey parvardigori olam, oʻgʻlim Hamzaxonning umrini uzun, iqbolini baland, rizqini moʻl qilgaysan. — K. Yashin, Hamza