reza

ot 1. Uncha katta boʻlmagan; mayda, kichik.

Yonoqlarini reza ter qoplagan qizlar jimgina qoʻshiqqa quloq solar edi. — S. Ahmad, Qadrdon dalalar

Normatovning qistashi bilan Alitirish dutorini olib, reza kuylarga tushdi. — Gʻayratiy, Mening yoshligim

[Alijonni] Ichkari uyga boshlab kirdi-da, oldiga qazi bilan tuzlangan bodring keltirib qoʻydi: — Mana bularni reza qilib turing, — dedi Halima. — H. Nazir, Oʻtlar tutashganda

2. ot Mayda narsa (suv yoki ter tomchilari haqida).

Kuchli kulgidan Raʼnoning koʻzi yoshlanib, oʻsiq kiprigi juftlandi, kulgi va oʻchoq harorati bilan ikki yuzi qizil olmaga aylanib, latif burni ustida marvarid rezalar hosil boʻldi. — A. Qodiriy, Mehrobdan chayon

Mavjlaridan rezalar uchib, chayqaladi muqaddas dars. — Gazetadan