РЕЧ/Ь

ж речи (мн. речи, речей) 1. (мн. нет) nutq, til

• органы речи nutq organlari
• устная и письменная речь ogʻzaki va yozma nutq
• он хорошо владеет речью uning nutqi yaxshi

2. nutq

• произносить речь nutq soʻzlamoq
• выступить с речью на съезде syezdda nutq soʻzlamoq

3. gap, soʻz

• речь идёт о новой книге gap yangi kitob haqida boryapti
• об этом не было речи bu haqda gap boʻlmadi

1. Axborotni uzatish uchun muloqot jarayonida tilning ishlashi., Nutq

2. Soʻzli aloqa oʻrnatish maqsadida til yordamida qilinadigan muloqot turi.

3. Aktualizatsiya va kontinuum bilan tavsiflanadigan koʻp xabar orasidagi muvofiqlik tizimi.

4. Soʻzlovchining til jamoasining boshqa aʼzolari bilan soʻzlashishi bilan bogʻliq faoliyati.

5. Maʼlumot (axborot) berish bilan bir qatorda tinglovchiga murojaat qilish (chaqiriq), uni harakatga undash (tegishli javob olish uchun va boshqalar)ni oʻz ichiga olgan murakkab mazmunni yetkazish uchun tilning turli vositalarini qoʻllagan holda gapirish jarayoni.

kishilarning til vositasi bilan aloqa qilishining tarixan tarkib topgan formasi yoki protsessi. N. til bilan tarixiy jihatdan ham, funksional jihatdan ham bogʻliqdir. Til nutq faoliyatining asosi boʻlish bilan birga, kishilarning nutq tajribasini umumlashtirib, rivojlanib ham boradi. N. ning fiziologik asosi ikkinchi signal sistemasi — muvaqqat nerv bogʻlanishlaridir, nutq