рахт
raxtрахт
от 1. Поябзалнинг тагчарм билан бошлиғи бириккан еридаги гир айлана нақшдор бўртиғи.
Рахт солиб тикилган этик.
2. Зийнат, ҳашам.
Кулоҳ кийиб ёʻл бошладим, Очилмади менинг бахтим! Бузилган-дир бунда рахтим! Сабил бўлди тож-у тахтим! — Ширин билан Шакар
Булбул бойламасин гулнинг рахтини, Худо очсин эр-йигитнинг бахтини. — Юсуф ва Аҳмад