ravo
равоravo
1. Yoʻl qoʻyilishi mumkin boʻlgan; oʻrinli, joiz.
Nasihatim achchiq, ammo davodir, Harna desam, otangizman, ravodir. — Habibiy
2. Munosib, loyiq boʻlgan, toʻgʻri keladigan; mos.
Kishilarga hama nashʼu namo har choq ravo boʻlsa, Menga xohish nasib boʻlmish, safoni noravo tutmish. — S. Abdulla
Agar sen badavlat boʻlsang, qashshoqni doʻst tutsang, ravodir. — Qobusnoma
Yurtimiz tayanchi — azamatlar, hey Sizga hurmat ravo, vallamatlar, hey. — Mirtemir, Asarlar
- Ravo koʻrmoq 1. Joiz deb hisoblamoq, oʻrinli deb topmoq. Qilingan ishni ravo koʻrmoq. Uning u yerga borishini ravo koʻrmoq;Siz boʻlsangiz, oʻzingiz koʻrgan shunday ogʻir kunlarni qizingizga ham ravo koʻrib oʻtiribsiz. — S. Zunnunova, OlovOʻzing sevgan narsani odamlarga ham ravo koʻr — salomat yurasan. — Fan va turmushRavo koʻr, yuzingda bir xol boʻlayin, Koʻrsat agʻyoringni — zavol boʻlayin. — A. Oripov, Yillar armoni;Oʻr-togʻingiz hujrasini bizdan ayamas, lekin boshqalar bizga hech nimani ravo koʻrmaydilar. — Oybek, Tanlangan asarlar
- Hojatini ravo qilmoq Hojatini chiqarmoq, tilagini amalga oshirmoq. Oʻgʻlon, maqsading ne boʻlsa tutgaysan qalam, Chunki jumla hojatin bori ravo qildi qalam. — Hamza