расида

от 1. Жисмоний жиҳатдан тўла ривожланган, камолотга эришган; етук, баркамол.

Овозим дўриллаб, расида бўлгунимча отамнинг ёнида ётдим. — Ёшлик

Ҳасан қайғичи — хоннинг хос қизиқчиси, бўйи икки газча келар, ориқ, кўса, узун қўллари тиззасигача етар, товуши ҳам расида бўлмаган ўспиринларникидек чийиллаб чиқар эди. — С. Сиёев, Аваз

2. айн. Раста ИИ.