рашк

от 1. Яхши кўрган кишисини бировдан қизғаниш, кунчилик.

Севги бор ерда рашк бор. — Мақол

Кўксим-да яна юракни ўртовчи рашк аланга олди. — П. Қодиров, Уч илдиз

Сен дейсан, дилим пок, рашкдан йироқман. Сен ундинг, мен эса ҳануз тупроқман. — А. Орипов, Йиллар армони

2. Кўролмаслик, ғашлик, ҳасад.

[Канизак:] Биламан, мусобақадош икки кишидан бирининг ютуғи иккинчисининг рашкини эмас, ҳавасини, ғайратини келтириши керак. — А. Қаҳҳор, Қўшчинор чироқлари

Одамнинг икки душмани бўлса, биттаси — рашк, иккинчиси эса ўзини идора қила олмаслик. — С. Кароматов, Бир томчи қон