рангсиз

сфт. 1. Бирор рангга эга бўлмаган; туссиз.

Рангсиз суюқлик.

2. Ранги номаълум, хира.

Рангсиз чит.

3. Ранги кетган, ранги ёʻқ.

— Сизга бари бир эмасми? — Клара ҳамон унинг қўлини қўйиб юбормас, ойдинда чеҳраси бир оз рангсиз, аммо жозибали кўринарди. — Ў. Ҳошимов, Қалбингга қулоқ сол

Калтакесакдек рангсиз, қонсиз мавлоно Шаҳобиддиннинг кайфи жойида эди. — Ойбек, Навоий

4. кўчма Тил ёки услуб жиҳатидан бўш; туссиз.

[Абдишукур] Шоирлик истеъдодидан тамом маҳрум бўлишига қарамай вазни бузуқ, фикри саёз, рангсиз назмлар ёзди. — Ойбек, Танланган асарлар

5. Нисбатан ожиз, бўш.

Унинг назарида, севги сўзи Ҳаёт севгиси олдида рангсиз, туссиз эди. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча