раҳмсиз

сфт. 1. Раҳм-шафқатни билмайдиган; бераҳм, шафқациз.

Раҳмсиз одам. Раҳмсиз суратда ишлатмоқ.

Шунинг учун меҳнаткашни раҳмсиз ишлатиб, мадрасалар бино қилмоқда, ариқлар чиқармоқда эди. — А. Қодирий, Меҳробдан чаён

Оҳ Олимжон, аягинанг ўлсин! Раҳмсиз отанг ўлсин. Нима қилди? Айт-чи ким урди? — Ҳамза, Танланган асарлар

2. кўчма Шафқацизликни ифодалайдиган, аямасдан, бераҳмларча қилинган.

Хушрўйнинг раҳмсиз муҳокамасидан оққан бу ҳақиқатлар Зайнабни йиғлатди. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

Қайнатанинг қарашлари раҳм-сиз ва беаёв эди. — Ш. Рашидов, Қудратли тўлқин