раҳмдил

сфт. Бировга озор бермайдиган; кўнгли юмшоқ, раҳмли, шафқатли.

Раҳмдил одам,

Илгари одамлар анча содда, раҳмдил, мўмин эканини, айниқса, ўзининг тенгдошлари қувлик — шумликлардан узоқ, инсофли, фариштаси бор одамлар эканини дилидан ўтказди. — Мирмуҳсин, Меъмор

Ҳозир кўзимга Султон амаки ҳар вақтдагидан кўра ғамхўр, раҳмдил кўриниб кетди. — Ҳ. Назир, Ёнар дарё

Зоҳир шайх, оғасидек руҳоний бўлгани билан, оғаси каби арзимаган нарсага ловуллаб кетадиган тажанг, жаҳлдор эмас, кўнгилчан, раҳмдил киши эди. — С. Сиёев, Ёруғлик