рафиқа

от 1. 1 Дугона, ўртоқ, дўст.

2. Умр ёʻлдоши, хотин, ёр.

Фарзандим, отам, рафиқам — мендин сўнг ёнар чироғим— ана шу дўстларим. — С. Сиёев, Ёруғлик

Ишдан ҳориб қайтдинг, дилгир, ҳойнаҳой, Рафиқанг узатди бир пиёла чой, Унут бўлди шунда зоринг, чарчоғинг, Кўнгилдан бир на-фас кетди ғуборинг. — А. Орипов, Йиллар армони

Юзидан мулойимлик, эрига итоат, тўғрилик маънолари томиб турган бу хотин қутидорнинг рафиқаси — Офтоб ойим. — А. Қодирий, Ўтган кунлар

3. Рафиқа (аёллар исми).