quyun

ot 1. Qattiq uyurmali shamol; uyurma.

Osmon bilan tutashib ketgan quyun yer bagʻrini qirtishlab, xas-xashak bormi, chang-toʻzon bormi — hammasini uchirib, aylana-aylana, tobora koʻkka intilardi. — Sh. Rashidov, Boʻrondan kuchli

Hozir tunmi yoki koʻkni tuproq quyunlari qoplaganidan shunday qorongʻimi — bilib boʻlmaydi. — A. Muxtor, Qoraqalpoq qissasi

2. Shiddatli yogʻin; toʻfon.

Bahorning noxosdan quturgan quyuni chirpirak urib keldi. — Guldasta

Toʻsatdan deraza qorongʻilashib, chaqmoq chaqdi, momaqaldiroq dahshatli gulduradi. Quyun quya boshladi. — I. Rahim, Ixlos