қуйруқ

от 1. 1. айн. Дум 1.

Қуйруғи узун ит.

Бедовга ярашган қуйруқ ҳам ёлдир. — Эргаш Жуманбулбул ўғли

Қушни осмонда тутиб турадиган — қанот билан қуйруғи. — П. Турсун, Ўқитувчи

2. кўчма Доим бировга эргашиб юрадиган, унинг хизматига тайёр турадиган шахс ҳақида; дум.

Соли совуқ ўз қуйруғига буюрди: — Жуманбой, пастдан полос олиб боринг, чопинг. — М. Исмоилий, Фарғона тонг отгунча

3. айн. Думба 1.

Боқилган қўйларнинг қуйруғи қучоққа сиғмас эди. Узоқдаги қуйруқдан яқиндаги ўпка яхши. — Мақол

Тажрибали чопқинчилар Ҳирот томонига бораётганда, ҳар икки-уч соатлик ёʻлда маълум бир ерга қуйруқ ёғи бўлакларини кўмиб қўйган эдилар. — С. Айний, Қуллар

4. Самолёт, кема ва шу кабиларнинг орқа қисми.

Самолётнинг қуйруғи. Кеманинг қуйруғи.